گرفتند و پيش خوارزمشاه آوردند . ولى خوارزمشاه ، در اثر ميانجيگرى برادرش ، اقچه ، از خون او در گذشت و دستور داد كه او را زندانى كنند . از سوى خليفه عباسى ، الناصر لدين اللّه ، خلعت‌هائى براى خوارزمشاه و پسرش ، قطب الدين محمد ، همراه با فرمان حكومت شهرهايى كه خوارزمشاه در دست داشت ، رسيد . خوارزمشاه خلعت را پوشيد . سپس به جنگ با ملاحده پرداخت ، و قلعه‌اى را گشود كه بر دروازه قزوين قرار داشت و آن را « ارسلان كشاه » مىخواندند . از آن جا لشكر خود را به حصار الموت برد . در برابر اين دژ ، صدر الدين محمد بن وزان ، رئيس شافعيان در رى ، كشته شد . او در نزد خوارزمشاه تقدم و تقرب بسيار يافته بود . او را ملاحده كشتند . خوارزمشاه از آن جا به خوارزم بازگشت . در ماه جمادى الآخر سال 596 نيز ملاحده به وزير او ، نظام الملك مسعود بن على ، حمله بردند و او را كشتند . علاء الدين تكش نيز به پسر خود ، قطب الدين ، فرمان داد كه با ملاحده بجنگد و آنان را از ميان بردارد . او نيز به قلعه ترشيش كه از دژهاى ملاحده بود ، حمله برد و آن جا را محاصره كرد . ساكنان دژ فرمانبردارى خويش را نسبت وى اعلام كردند و حاضر شدند كه با پرداخت يكصد هزار دينار با وى صلح كنند .